Beschreibung

Es ist das Jahr 2033. Nach einem verheerenden Krieg liegen weite Teile der Welt in Schutt und Asche. Moskau ist eine Geisterstadt, bevölkert von Mutanten und Ungeheuern. Die wenigen verbliebenen Menschen haben sich in das weit verzweigte U-Bahn-Netz der Hauptstadt zurückgezogen und dort die skurrilsten Gesellschaftsformen entwickelt. Sie leben unter ständiger Bedrohung der monströsen Wesen, die versuchen, von oben in die Metro einzudringen ... Dies ist die Geschichte des jungen Artjom, der sich auf eine abenteuerliche Reise durch das U-Bahn-Netz macht, auf der Suche nach einem geheimnisvollen Objekt, das die Menschheit vor der endgültigen Vernichtung bewahren soll.

Rezensionen ( 0 )
Noch keine Rezensionen vorhanden.
Sie können die Erörterung eröffnen.
Zitate (7)
7 Zitate Um ein Zitat hinzuzufügen, müssen Sie sich .
И пусть он ослепит его — глаза тогда уже будут лишь неуклюжим и бесполезным инструментом, годным для тех, кто ничего в своей жизни не видел, кроме сводов туннелей и замызганного гранита станций.
17. Juli 2016
Δεν μπορώ να βασιστώ σε ανθρώπους με σαρακοφαγωμένα μυαλά. Χρειάζομαι έναν υγιή άνθρωπο, που στο μυαλό του δεν έχουν ακόμα επιτεθεί αυτοί οι βρικόλακες. Χρειάζομαι εσένα».
«Εμένα; Μα πώς μπορώ εγώ να σας βοηθήσω;»
«Άκουσέ με. Αν δεν γυρίσω, εσύ θα πρέπει πάση θυσία –πάση θυσία, τ’ ακούς;– να πας στην Πόλη. Κι εκεί να αναζητήσεις έναν άνθρωπο με το παρατσούκλι Μέλνικ.18 Σ’ αυτόν θα πρέπει να διηγηθείς όλη την ιστορία.
17. Juli 2016
«Μη φοβάσαι, νεαρέ, μη φοβάσαι», τον ενθάρρυνε ο Μπουρμπόν. «Και κάτι ακόμα: Μέσα σε τούτη τη φιδοφωλιά υπάρχουν κάμποσες διαδρομές που είναι τίγκα στους αρουραίους, κι εσύ πρέπει να πατάς πάνω στις ραχοκοκκαλιές τους. Προχωράς και κάτω από τα πόδια σου ακούγεται ένα τόσο ευχάριστο τρίξιμο», είπε και χλιμίντρισε αηδιαστικά, ευχαριστημένος από την εντύπωση που προκαλούσε.
17. Juli 2016
Όχι, δεν υπήρχε λόγος να ονειρεύεται, στον καινούργιο κόσμο τέτοιο πράγμα δεν μπορούσε πια να συμβεί, μέσα σ’ αυτόν το κάθε βήμα γινόταν με τίμημα απίστευτες προσπάθειες και καυτό πόνο. Οι καιροί εκείνοι είχαν περάσει ανεπιστρεπτί. Εκείνος ο μαγικός, ωραίος κόσμος πέθανε. Δεν υπάρχει πια. Και δεν αξίζει να τον θρηνεί κανείς για όλη την υπόλοιπη ζωή του. Πρέπει να φτύσει στον τάφο του και να μην ξαναγυρίσει ποτέ πια πίσω.
17. Juli 2016
Μόνο τώρα άρχιζε να συνειδητοποιεί πόσο μακριά από τα παλιά του επιτεύγματα και αποκτήματα βρίσκεται πια ο άνθρωπος. Μοιάζει με πουλί που πετούσε περήφανα και, πληγωμένο θανάσιμα, έπεσε στη γη, για να σκάψει μια τρύπα, να κρυφτεί εκεί και να πεθάνει ήσυχα.
17. Juli 2016
Μετά τα οκτακόσια σκαλοπάτια ο Αρτιόμ έχασε πια το λογαριασμό. Τα πόδια του έγιναν σαν μολύβι, και το καθένα τους τώρα είχε το τριπλάσιο βάρος από τη στιγμή που άρχισαν την ανάβαση. Το δυσκολότερο ήταν να ξεκολλήσει τη φτέρνα του από το πάτωμα· σαν μαγνήτης αυτό την τραβούσε πίσω.
Wer möchte dieses Buch lesen? 1
Алексей Вит
Wer hat dieses Buch zu Ende gelesen? 8
Žilvinas Zyze
Tasos Savvakis
Sven Mayer
Piotr Grygorcewicz
Ondřej Vopravil
Marek Janowicz
Krzysztof Kuczyński
Edmond Redhawk
Nutzern, denen dieses Buch gefällt, gefällt auch
Top