G?lnihal

Rumeli’de bir sancak beyi olan Kaplan Paşa, halka zulm?nde olduk?a ileri gider. Memleketteki hatırı sayılır kişileri ortadan kaldırmış, otoritesini zul?mle sağlama yoluna gitmiştir. Esasında tabiatı da y?netimi kadar k?t? olan bu kişinin neredeyse tam zıddı bir karaktere sahip olan Muhtar Bey ise halkın başlarında g?rmek istediği bir beydir. Gelgelelim Muhtar Bey’in b?yle bir isteği yoktur. Fakat Kaplan Paşa’nın haris tabiatı, Muhtar Bey’in sevdiği kızı -İsmet Hanım’ı- onun elinden almaya kadar varınca zalim y?netime karşı bir savaş başlar. Bu savaşın kaderi ise İsmet’in dadısı G?lnihal’in ellerindedir… İSMET: “Ne s?yleyeceksin? Daha muradına ermedin mi? İşte paşan her ne emredersen yapıyor! İşte Z?lfik?r Ağa -şu t?fek?ibaşı- yolunuza can veriyor!” G?LNIHAL: “Ah ?ocuk! ?ocuk! Sen ?yle şeyler de mi d?ş?nmeye başladın? Ben… Ben… Ben seni Z?lfik?r i?in feda ettim, ?yle mi? Yarın… Yarın… İnşallah bu lakırtının ne kadar merhametsizce bir s?z olduğunu anlarsın. O vakit bilmem y?reğime a?tığın yaraların kanını silecek kadar g?zlerinde yaş bulabilir misin?” İSMET: “Yine mi yalan? Yine mi hile? H?l? beni aldatacağını, kullanacağını sanıyorsun! H?l? utanmadan y?z?me bakıyorsun. ?ekil yanımdan! İstemem, bırak, arkamdan gelme! Ağırlık gibi ?zerime d?ş?p de beni kendi kanımla mı boğacaksın?”