Hayattan Sayfalar

Kadının cesedi ?zerine atılan toprak yığını, geride kalanlara bir ?mr? h?lasa ediyordu. İşte neticenin neticesi son buydu. Hayatın bundan başka bir ?ıkış kapısı yoktu.İnsan bu d?nyaya nasıl dil bilmez, tecr?besiz, hatırasız, ?ıplak geliyorsa bir ?m?rl?k ?ekişme ile ?ok defa kazan? şeklinde ?teki insan kardeşlerinden ?alıp ?ırptığı malları ve fikir kazan?larını burada bırakarak yine ?yle ?ıplak, dilsiz, fikirsiz gidiyordu. Edebiyatımızda doğalcılığın ve ger?ek?iliğin en ?nemli kilometre taşlarından biri olan H?seyin Rahmi G?rpınar, sanatı, halkı y?celtmek i?in bir ara? olarak g?rm?ş bu nedenle ?zerine gitmediği, eleştirip alay etmediği hi?bir toplumsal kurum bırakmamış, sanat yaşamı boyunca hep aklın ve mantığın yanında olmuş, eserleriyle toplumun ?ağdaşlaşması yolunda yobazlığa, gericiliğe, bağnazlığa, s?m?r?c?l?ğe karşı savaşmıştır; bunu yaparken mizah ?gesini ustaca kullanmış, İstanbul’un kenar semtlerinde, mezarlıklarında, ?ingene mahallelerinde, k?şklerinde, Şirket-i Hayriye vapurlarında, gazinolarında, sayfiyelerinde dolaşmış, okurlarını da dolaştırmıştır. Eserlerinde yapmacıksız bir yerlilik vardır; konak hanımefendisinden g?ndelik?iye, mirasyedilerden i? g?veyilere, dilencilerden dadılara, kalfalara, ?ingenelerden Rumlara, Ermenilere, Yahudilere kadar kimi ve neyi konu almışsa onu yerli renkleriyle betimlemesini bilmiştir.